Yüzlerce yıllık bir mirasın modern yorumu. Doğayla uyumlu, insana saygılı, estetik ve fonksiyonel bir yaşam felsefesi.
Türk evi mimarisi, Orta Asya çadırlarının yerleşik hayata geçişiyle birlikte şekillenmiş, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde olgunlaşmış bir yaşam kültürünün yansımasıdır. Balkanlar'dan Kafkasya'ya, Kuzey Afrika'dan Ortadoğu'ya uzanan geniş bir coğrafyada izlerini bulabilirsiniz.
15. yüzyıldan itibaren Osmanlı şehircilik anlayışı çerçevesinde gelişen Türk evi, mahalle dokusunun temel yapı taşıdır. Dar sokaklarda birbirine yaslanmış, birbirinin manzarasını kapatmayan, komşuya saygılı konumlanmış evler, toplumsal değerlerin mimariye yansımasıdır.
19. ve 20. yüzyıllarda Batı etkisiyle gerileme yaşayan Türk evi mimarisi, günümüzde hem restorasyon hem de modern yorumlarla yeniden canlanmaktadır. Sürdürülebilir mimarinin öncülerinden sayılabilecek bu gelenek, doğal malzeme kullanımı, enerji verimliliği ve insan ölçekli mekan tasarımıyla çağdaş mimarların ilham kaynağı olmaya devam etmektedir.
Türk evinin kalbidir. Aile bireylerinin bir araya geldiği, misafir ağırlanan ortak yaşam alanıdır. Açık, yarı açık veya kapalı sofa tipleri vardır. Evin sosyal merkezi olarak konumlanır.
Üst katların sokağa doğru çıkıntı yapması ile oluşan mimari unsurdur. Hem iç mekana genişlik katar, hem de sokağa görsel zenginlik sağlar. Ahşap oyma işçiliği ile bezenir.
Doğayla iç içe yaşam felsefesinin yansıması olan avlu, evin dışarıya kapalı ama içeriye açık özel alanını oluşturur. Çeşme, havuz ve bitki örtüsü ile zenginleştirilir.
Türk evleri geleneksel olarak ahşap karkas (hımış) tekniğiyle inşa edilir. Depreme dayanıklı, nefes alan, doğal malzemelerle örülmüş duvarlar evin iskeletini oluşturur.
Arazinin topografyasına uyum, doğal havalandırma, günışığı optimizasyonu ve mevsimsel konfor. Türk evi, bulunduğu coğrafyanın iklim koşullarına göre şekillenir.
Safranbolu, Mudanya, Bursa evleri. Geniş cumbalar, çok katlı yapılar, zengin ahşap işçiliği. Osmanlı'nın yönetim merkezine yakınlığı nedeniyle en gelişmiş örnekler bu bölgede bulunur.
Şirince, Samandağ, Birgi evleri. Taş temel üzerine ahşap üst yapılar, geniş avlular, beyaz badanalı cepheler. Akdeniz ikliminin etkisiyle açık sofa ve teras kullanımı yaygındır.
Rize, Trabzon, Artvin evleri. Sık yağış nedeniyle dik çatılı, ahşap kaplamalı yapılar. Serender (tahtakurusu) ve gölet gibi özel yapısal çözümler içerir. Yeşil doğayla bütünleşik mimari.
Kayseri, Konya, Ankara evleri. Sert iklim koşullarına uygun kalın duvarlı, içerdeki soba/tandırla ısıtılan yapılar. Dış cephe sade, iç mekan süslemeli ve zengin.
Antalya Kaleiçi, Tarsus, Antakya evleri. Sıcak iklime uygun yüksek tavanlı, havuzlu avlulu yapılar. Taş işçiliğinin ön plana çıktığı, serin iç mekanlar yaratan mimari çözümler.
Günümüzde Türk evi mimarisi, geleneksel değerleri modern standartlarla buluşturan yenilikçi bir anlayışla yeniden yorumlanmaktadır. Isı yalıtımı, deprem dayanıklılığı, akıllı ev teknolojileri ve sürdürülebilir malzeme kullanımı gibi çağdaş gereksinimler, geleneksel formlarla harmanlanmaktadır.
Cumba, sofa, avlu gibi geleneksel mekan öğelerinin modern yaşamın ihtiyaçlarına uyarlanması; doğal havalandırma ve günışığı optimizasyonunun pasif enerji tasarrufu olarak değerlendirilmesi; yerel malzemelerin çağdaş yapısal tekniklerle güçlendirilerek kullanılması bu modern yorumun temel eksenleridir.
Türkevimiz platformu, bu geleneği yaşatmak ve geliştirmek için çalışan mimar, müteahhit, usta ve tasarımcıları bir araya getirmektedir. Türk evi hayalinizi gerçeğe dönüştürebilmeniz için tüm ekosistemin yanınızda.
Türk evi mimarisi konusunda uzmanlaşmış profesyonelleri keşfet, ilham al ve hayalindeki evi inşa etmeye başla.
Keşfet